Valentinder

Gisteren was de dag waarom elke single depressief wakker wordt. Ook ik behoor tot één van die depressieve mensen. De aanloop naar Valentijn begint al met moodswings. Koppige gedachtes die variëren van ‘Fuck it, ik doe niet mee aan een commerciële, niet oprechte liefdesdag,’ tot aan ‘Waarom houdt niemand van mij behalve mijn zeven katten?’. Je kan je voorstellen dat deze moodswings behoorlijk uitputtend zijn en tegen de tijd dat het 14 februari is ben ik er helemaal klaar mee. Niet zozeer omdat ik single ben, maar omdat ik stiekem toch op een commerciële romance hoop. Gewoon een bosje bloemen, een doosje chocolade in de vorm van een hartje. Heerlijk uit eten en daarna 50 shades of grey met mijn honey boo boo.

Dit verlangen naar een wederhelft, specifiek op deze dag, werd alleen maar versterkt toen ik zag hoe mijn broertje zich klaar maakte voor een romantisch etentje met zijn vriendin. Daarna dropte mijn zusje op de familie groepschat een gigantische bos rode rozen. Gekregen van haar Lief. Ik staarde naar mijn telefoon terwijl ik nog een flinke hap uit mijn Salted Caramel Toney’s Chocoloney reep nam. Overvallen door een gevoel van intens verdriet dat er niemand op deze aardkloof mij vandaag uit eten zou nemen of een bos rozen zou sturen deed ik hetgeen wat alle weldenkende singles zouden doen: Tinder downloaden. Heerlijk ongegeneerd in mijn pyjama en solo op de bank vlees keuren. Ik zette Marvin Gaye op, dimde het licht en strooide wat rozenblaadjes op de bank. Let the romance begin.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s