Stoel 28G

Dit lijkt misschien een sterk verhaal, maar ik zou mijzelf niet zijn als ik geen dingen meemaak die een Hollywood trilogie waardig zijn. Helaas is de hoofdrol die ik vertolk in deze blockbuster meer in de sferen van Bridget Jones dan Seks in the City. Je weet wel, die klunzige dame met oma onderbroeken.

Het begon allemaal bij een flinke sprint. En sprinten moest ik zeker, want met slechts 50 minuten overstap tijd op het vliegveld van Doha betekent rennen voor je leven. Dit wist ik van tevoren dus had ik mijn hardloopschoen aangetrokken met een zeer comfortabel outfit. Zo eentje die je eigenlijk alleen thuis draagt. Bij 40 graden koorts. Omdat het lot mij op mijn goedheid moest testen zat uitgerekend ik naast een wat oudere Chinese vrouw die weinig begreep van het overstappen en daardoor enigszins in paniek was. Goed mens dat ik ben, kreeg ik het niet over mijn hart om haar aan haar lot over te laten. Dus hielp ik haar met haar overstap naar Singapore. Deze nobele daad bovenop de minimale overstaptijd voor mijn eigen vlucht resulteerde in hartkloppingen, zuurstof tekort en transpiratie vlekken toen ik aan kwam bij de gate waar mijn eigen vlucht vertrok.

Terwijl ik heel charmant naar lucht aan het happen was met een kop waar de gemiddelde tomaat jaloers op zou zijn keek ik op toen ik iemand ‘Ello, do you need elp’ tegen mij hoorde zeggen. Even verdween alles om mijn heen naar de achtergrond en hoorde ik de deuntjes van Bieber als soundtrack van deze slechte romantische comedy. Baby, baby, baby, ohhhh. Op stoel 28G zat de meest knappe jongen van het vliegtuig. Dat soort dat nog een volle bos bruine haren heeft. Het ras dat nonchalant in hun grijze slim fit joggingsbroek vliegtuig modus chilt. Zo eentje die geen idee heeft dat ik wel duizend beschuitjes met hem wil eten. Omdat ik in mijn vorig leven waarschijnlijk heel onaardig ben geweest tegen Franse mannen met coup de volume, heeft het universum mij dusdanig gezegend om stinkend en zwetend met vettig knotje te laten verschijnen voor de neus van mijn toekomstige hubby. Was mijn outfit nou toevallig een Nike legging geweest met bijpassende croptop a la GiGi Hadid, dan was het in combinatie met de zweetvlekken misschien nog zelfs sexy te noemen. Maar nee, ook mijn outfit bestaande uit een oude pj-broek met roze sokken gaf mij niet de Disney magic die ik nodig had voor deze prins op het witte paard. Als een verlegen tiener gaapte ik de Franse halfgod aan terwijl hij zijn hulp nogmaals bleef aanbieden met ‘Should I put zhe luggage for you in zhe cabine?’. Ik kon alleen knikken en gaf hem snel mijn tas. De ontmoeting met deze fransman voelde aan als Romeo en Juliet. Een onmogelijke liefde vol passie en verlangen. Alleen was Juliet geen zwetende otter met een mond vol tanden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s