Big big booty, I wish I got a big big booty.

Sinds kort volg ik danslessen. Niet zomaar danslessen. Nee, het betreft een soort dans dat zich richt op een bepaald lichaamsdeel. Specifiek de billen om precies te zijn. Collega’s denken dat ik hiphop lessen volg. Vrienden weten van niks en mijn mede twerkers denken dat ik verdwaald ben. Elke maandag stap ik de dansschool binnen op mijn stiletto’s en kokerrok om vervolgens in mijn sportbroekje me een uur lang mij een ongeluk te twerken. Nu zul je je afvragen hoe lang dergelijke twerk sessie duurt. Wel, een uurtje. En dat tien lessen. Juist ja. Er zijn tien lessen te vullen om de kunst van het billen drillen te masteren. Bij technische bewegingen op muziek wordt al gauw aan ballet en andere klassiekers gedacht. Niet aan twerken. Dat is de zwarte schaap van de dans familie. Zonde!

Om te beginnen heb je een stel goede beenspieren nodig om flink met die billen te kunnen bouncen. Die benen dragen het hele gewicht als je daar in je stoere positie staat, klaar om een kilo of 8 de lucht in te lanceren. Daarnaast zijn rugblessures ook niet uitgesloten. Aangezien je vanuit je rug die hele bilpartij moet laten drillen. Want de kunst van het twerken wordt vanuit de rug aangestuurd  en niet zozeer de bilpartij. Ik had ook geen benul, maar heus, het is de rug die voornamelijk al het werk doet. Wat de moves betreft: Er zijn een stuk of 20 twerk moves. De double twerk, de triangel twerk, de isolated ass cheeks (ja echt) en de dril bil. Die laatste heb ik zelf verzonnen omdat ik bij die move de hele zooi daar beneden moet laten drillen alsof ik mij in de videoclip van Satisfaction bevind. Zonder hulp van een sloopmachine.

Dit zou vast exotische beelden opleveren ware het niet dat ik een zeer bescheiden bilpartij heb. Er valt niet echt met die ‘cheeks’ van mij te klappen. Te kleine Asian billen. De technieken beheers ik zeker, maar de uitwerking is toch anders als je geen dikke billen hebt. Je kan je dus voorstellen dat ik enigszins teleurgesteld was toen ik al twerkend mezelf in de spiegel aan het bewonderen was en niet echt dezelfde effecten zag zoals ik dat zie in videoclips van de gemiddelde hip hop ster. Mijn billen gingen geen eigen leven leiden met allerlei special effects. Geen duizelingwekkende routines die een R&B videoclip waardig zijn. Alsof dit verdriet niet groot genoeg was, zag ik in mijn linkerhoek een klasgenootje wel twerken als een malle. Haar billen waren hun eigen mythe aan het schrijven. De moed zonk mij in de schoenen. De droom om op een dag die carrière switch te kunnen maken van jurist naar danseres in de nieuwe come back videoclip van Snoop Dog zag ik in rook opgaan. Maar ik blijf hoop houden want de aanhouder wint. Ik zal meer kip consumeren dan mij lief is en royaal smeren met de boter. Tot de come back van Snoop D heb ik nog acht lessen te gaan en halve hernia’s te overwinnen, want dat twerken is een aanslag op de onderrug van deze bejaarde millenial. Zeker als je het moet doen met die bescheiden Aziatische billen die maar niet willen drillen.

Advertisements

2 Comments Add yours

  1. rugzakmeisje says:

    Leuke manier van schrijven!
    Prachtige post over Hongkong heb je ook 🙂

    Like

    1. Hoi! Ah wat een leuk compliment! Leuk dat je mijn blog leest. Ik zag dat je ook mooie foto´s had en al op heel wat plekken bent geweest. Groetjes uit Rotterdam!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s